11406601_948368075213337_6830850906729145331_o

 

Zie je mijn blije gezicht? Want ik ben echt ontzettend blij. Vandaag heb ik namelijk voor het eerst in dik 50 weken weer hardgelopen en tot nu toe nog geen pijn! Bijna twee weken terug kreeg ik van mijn fysiotherapeut al een schema, maar tot aan nu durfde ik het nog niet. De angst dat mijn knie het toch niet ging houden, de angst dat ik nog slomer zou zijn dan dat ik altijd al was. Benieuwd hoe het is gegaan? Lees vooral even verder. 

Goed, ik heb dus een schema gekregen van mijn fysiotherapeut om terug te gaan naar een half uur non-stop hardlopen.  Vandaag was de eerste keer dat ik weer mijn stoute schoenen aan trok en stond dan ook stijf van de zenuwen. Sinds mijn knie uit de kom is geweest heb ik niet meer echt hardgelopen en zeker niet zonder pijn. Stevig doorlopen heeft heel lang erg lang al zeer gedaan. Dus ja, de angst was daar. Ik ben zo dan iemand die echt gaat lopen stressen en uitstellen. Dus langer in bed blijven liggen, maar het is warm, maar maar maar maar… Nee, Carina nu opstaan en gaan. Dit is dan ook wat ik heb gedaan.

De eerste training was 10x 1 min hardlopen en steeds 1 minuut rust tussen door. Twintig minuten dus, oké dat moest gewoon lukken toch? En dat lukte inderdaad. De eerste 2 minuten hardlopen waren nog dood eng. Na de 5e keer voelde het alsof ik nooit was gestopt. Oké, natuurlijk is mijn conditie niet meer wat hij is geweest, maar ik kon het prima volhouden. Elke minuut werd ik vrolijker, tot in hyperactief en vond het stiekem ook wel jammer dat ik na 20 minuten alweer klaar was.

En nu? Afwachten, afwachten, afwachten. Ik moet gaan kijken of mijn knie gaat reageren. Tot op nu voel ik niks anders dan normaal, maar dat kan natuurlijk nog veranderen. Wat als dat gebeurt? Oefeningen, wachten tot pijn zakt en dan weer opnieuw proberen. Gaat het geen zeer doen mag ik naar les 2 van de 15 Woehoe.

1 Comment on Workout: Let’s run baby

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *